Էլիտ-Մեդ բժշկական կենտրոն

Երևան, Հակոբ Հակոբյան 3/15

Էլ.հասցե:

[email protected]

Աշխատանքային ժամեր

Երկ-Շբթ: 8.30am - 7.00pm

Աննա Շարբաթյան

Կայքի խմբագիր

Author Archive %s Աննա Թամրազյան

Դարձյալ ճողվածքի մասին

-«Բժիշկ, ես ողնաշարի ճողվածք ունեմ!!!»

 Բազմաթիվ հիվանդներ գալիս են բժշկի մոտ հենց այս խոսքերով: Եվ եթե նախկինում մեջքի ցավը ախտորոշվում էր որպես ռադիկուլիտ, ապա այժմ ավելի ու ավելի հաճախ, մեջքում եղած անհարմարությունը բացատրվում է ողնաշարի ճողվածքի առկայությամբ:

Ոչ վաղ անցյալում ողնաշարի հիվանդությունների բուժումն իրականացվում էր հիմնականում թերապևտիկ մեթոդներով: Անցած 20 տարիների ընթացքում բուժումը վիրահատական մեթոդով ավելի ու ավելի տարածված է դարձել, և վիրահատություն է նշանակվում նույնիսկ միջողային սկավառակի 4-5 մմ կազմող ճողվածքի դեպքում: Կա զանգվածային համոզմունք, որ վիրաբուժական միջամտությունը կարող է արագ և ընդմիշտ ազատել այնպիսի խնդրից, ինչպիսին է մեջքի սուր ցավը: Այս համոզմունքը սխալ է, քանի որ վիրահատությունից հետո վիրաբուժական միջամտության վայրում հայտնվում են սպիեր ու կպուններ:

Ի՞նչի հետևանքով է զարգանում միջողային սկավառակների ճողվածքը: Դրա պատճառը միջողային սկավառակի սնուցման խախտումն է: Ողնաշարին հարակից խորքային մկանների միջով ջուրը մտնում է սկավառակների մեջ, այդտեղ մկանները պոմպի  ֆունկցիա են կատարում: Այս գործընթացը կոչվում է դիֆուզիա: Մկանային սպազմերի ժամանակ տեղի է ունենում ջրազրկում, կամ միջողային սկավառակներում ջրի մատակարարման դադարեցում: Ջրազրկման պատճառով սկավառակներն այլևս չեն ստանում քսանյութ, որն անհրաժեշտ է մեխանիկական շփման տակ գտնվող սկավառակների շփման ընթացքում ճեղքվածքների, միկրովնասվածքների և բեկորների կանխարգելման համար: Զուգահեռ առաջանում է միջողային սկավառակի շուրջը փափուկ հյուսվածքների այտուցվածություն, ինչը զարգանում է սկավառակը սնող երակային հանգույցների խցանումների հետևանքով:

Ահա թե ինչու, մեջքի անհանգստացնող մասը մերսելիս, ցավի ժամանակավոր թեթևացում է տեղի ունենում. սկսվում է ողնաշարի փափուկ հյուսվածքներում  միկրոշրջանառության գործընթացը՝ կասեցնելով երակային խորը «խցանումը» ախտահարված միջողային սկավառակի տարածքում: Այնուամենայնիվ, ճողվածքի ժամանակ առաջացած մեջքի ցավերից լիովին ազատվել կարելի է միայն մասնագետների վերահսկողության տակ:

Միջողային սկավառակի ճողվածքի բուժումը հաջողությամբ իրականացվում է կինեզիթերապիայի մեթոդով: Պրոֆեսոր Բուբնովսկու հեղինակած  բազմաֆունկցիոնալ բուժական մարզասարքի (MTB) վրա դեկոմպրեսիոն վարժությունները թույլ են տալիս բարելավել միջողային սկավառակի սնուցումը: Արդյունքում սկսվում է ախտահարված միջողային սկավառակի վերականգնումը, ինչն էլ արդյունավետ ազատում է ցավից:

Please follow and like us:

Վիտամիններ, որոնք ցուցված են կանանց. Ինչպես կողմնորոշվել

Հազիվ թե որեւէ մեկը կասկածի, որ վիտամինները օգնում են առողջության բարելավմանը: Սակայն դրանց մեծ մասը մեր օրգանիզմում չի սինթեզվում: Ինչպես հասկանալ, որ առկա է վիտամինների պակաս եւ ինչպես ընտրել վիտամինային –ճիշտ համալիր:

Վիտամիններ ` միֆ, թե  իրականություն:

Առաջին հերթին պետք չէ մոռանալ, որ տղամարդիկ եւ կանայք ունեն տարբեր հորմոնալ համակարգեր: Կանանց մարմինը ավելի շատ է ենթարկվում արտաքին գործոնների անբարենպաստ ազդեցությանը: Կանանց ոսկրային հյուսվածքները ավելի փխրուն են, եւ նույնիսկ ատամների գույնը ավելի արագ է խամրում: Հետեւաբար, կանայք ավելի հաճախ պետք է ընդունեն հավելյալ վիտամիններ՝ օրգանիզմի կայուն վիճակն ապահովելու համար:

Վիտամինների բացակայության նշանները` հիպովիտամինոզը կամ վիտամինների պակասը, ազդում է արտաքին տեսքի, վարքագծի եւ ինքնազգացողության վրա, հետեւաբար երբեմն բավական է նայել հայելու մեջ, հասկանալու համար, որ ժամանակն է լրացնել այն: Ռիսկի տակ են այն մարդիկ, ովքեր տառապում են վարակիչ կամ վիրուսային հիվանդություններով, ցածր կալորիականությամբ դիետայի կողմնակիցներ են, չարաշահում են ծխախոտը եւ ալկոհոլը, ինչպես նաեւ նրանք, ովքեր չափից շատ են աշխատոում եւ հաճախ ենթարկվում են սթրեսների:

Օգտակար նյութերի պակասն առաջանում է, երբ մեկ կամ մի քանի պատճառով խանգարվում է մարսողական գործընթացը: Ի դեպ, մազերը շատ ավելի դիմացկուն են պատահական գործոնների ազդեցության նկատմամբ, քան մաշկը եւ եղունգները: Ահա թե ինչու առաջին հերթին մազերի անառողջ տեսքն է վիտամինների եւ միկրոէլեմենտների պակասի վառ ապացույցը:

Ահա որոշ վառ նշաններ, որոնք ցույց են տալիս կոնկրետ նյութերի պակասը: Արմունկների եւ կրունկների չոր մաշկը, մազերը բարակումը, ճաքճքած շուրթերը – վիտամին A; ախորժակի բացակայություն, նիհարություն, փխրունություն – վիտամին B1; թուլություն, գլխացավեր, չոր շրթունքներ, վատ տեսողություն, հատկապես գիշերը` վիտամին B2: քնի խանգարում եւ ախորժակի կորուստ, հաճախակի եւ ուժեղ գլխացավեր, դեմքի մաշկի կարմրում` վիտամին B6; հիշողության խնդիրներ, վաղ սպիտակող մազեր, առաջադեմ կնճիռներ – վիտամին B9; քրոնիկական հոգնածություն, տագնապ, գլխապտույտ – վիտամին B12; կապտուկներ ամենափոքրիկ վնասվածքներից, արյուն ատամները մաքրելիս,  յուրահատուկ տհաճ հոտ բերանից՝ վիտամին C: ոտքերի, մկանների ցավ, մշտական հոգնածություն, դեպրեսիա՝վիտամին D.

Հիպավիտամինոզը հաճախ թաքնված է ընթանում: Եվ, ցավոք, այս խնդիրը շատ տարածված է: Նման դեպքերում ողջամիտ է վիտամինների ու հանքային համալիրների՝ պրոֆիլակտիկ նպատակներով  ընդունումը՝ գեղեցկության եւ առողջության պահպանման համար:

Խնամքի միջոցներ կիրառելիս կանայք հազվադեպ են հաշվի առնում, որ մաշկը սնուցող նյութերով հագեցնելու ամենաարդյունավետ միջոցը ներսից է:

Քչերն են հիշում, որ մեր մաշկի հիմնական գործառույթը մարմինն արտաքին ազդեցություններից պաշտպանելն է, ուստի այն չափազանց դժվար է ցանկացած նյութ կլանում դրսից: Իրավիճակը նույնն է նաև մազերի հետ. Մազերն ինքնին մեռած հյուսվածք են, որը գրեթե չի կարող որեւէ օգտակար նյութ ներծծել: Մազերը ձեւավորման փուլում ֆոլիկուլից ստանում են անհրաժեշտ օգտակար նյութերը: Հետեւաբար մազի գեղեցկության համար վիտամինների արդյունավետության մասին կարելի է եզրակացնել դրանց օգտագործումից միայն երեք ամիս հետո: Ցանկացած կրեմ եւ դիմակ կարող է միայն ժամանակավոր ազդեցություն ունենալ: Մաշկը եւ մազերը պետք է հագեցած լինեն սնուցող նյութերով եւ վիտամիններով ներսից:

Ինչպես ընդունել ճիշտ վիտամինների համալիրը.

 Հիպովիտամինոզի դեմ պայքարի լավագույն միջոցը բազմազան սննդակարգն է: Այնուամենայնիվ, օրվա ընթացքում սպառվող մթերքներում վիտամինների կոնցենտրացիան հազվադեպ է հասնում ամենօրյա անհրաժեշտ քանակին: Եվ նույնիսկ եթե այն բավարար է, ապա նրանց բիոանվտանգությունը, ասիմիլացիայի աստիճանը, որպես կանոն, հեռու է անհրաժեշտ մակարդակից: Ցանկալի է վիտամիններ ընդունել առավոտյան, սակայն դեղաքանակը օրվա ընթացքում մի քանի անգամ կարելի է կրկնել: Ավելի լավ է «ուտել» վիտամինները ճաշի ընթացքում կամ անմիջապես հետո՝խմելով դրանք սովորական ջրով: Այսպիսով նրանք անմիջապես կապվում են սննդի սպիտակուցների հետ եւ ավելի լավ են կլանվում: Խորհուրդ չի տրվում խառնել դրանք կաթի մեջ, գազավորված ջրի եւ սուրճի հետ, ինչը կխոչընդոտի կալցիումի լիակատար կլանմանը:

Please follow and like us:

Как избежать грыжи?

Первые боли в спине должны быть серьезным сигналом: в вашем позвоночнике происходят довольно опасные процессы. Если вовремя не заняться своим здоровьем, то деградационные изменения в позвоночной системе будут развиваться. И приведут рано или поздно к серьезному заболеванию – остеохондрозу и наиболее тяжелому осложнению остеохондоза – грыже.

Межпозвоночная грыжа ограничивает и делает мучительным каждое наше движение – это трудноизлечимая патология позвоночного столба, которая, в ряде случаев приводит к нарушению функций внутренних органов и нижних конечностей, наконец к инвалидности. Лучший способ избежать
этой проблемы, является ее профилактика.
Предшествует грыже межпозвоночных дисков одно их наиболее распространенных заболеваний современности – остеохондроз, следствие нашего неправильного, малоподвижного, сидячего образа жизни.

Миллионы людей самого разного возраста все большую часть времени проводят за письменным столом, за монитором компьютера, за рулем автомобиля. Длительное статичное напряжение мышц спины и туловища – перенапряжение или наоборот, ослабление – приводит к нарушению функций мышечного корсета, поддерживающего позвоночник, который претерпевает дегеративные изменения.

Избежать межпозвоночной грыжи как самого опасного последствия проблем с позвоночником поможет ранняя профилактика остеохондроза, здоровый образ жизни. Нужно не лениться выполнять прописные истины: больше двигаться, постоянно поддерживать правильную осанку (особенно это важно для детей и подростков), стараться прямо держать спину во время сидения, не поднимать резко неадекватные тяжести, равномерно распределять нагрузки.

Самый лучший матрац для сна – ровный, полужесткий. При остеохондрозе ни в коем случае нельзя вставать с постели резко, с согнутой спиной, лучше это делать, повернувшись на бок, согнуть ноги, опустить их на пол и подняться, опираясь на руки.

Если вы работаете в офисе, хорошо бы взять за правило через определенные промежутки времени вставать из-за стола, чтоб размяться, потянуться, сделать хотя бы несколько физических упражнений, пройтись по помещению или коридору. Больше ходите, при возможности отказывайтесь от соблазна проехать несколько этажей лифтом. После работы, особенно в хорошую погоду, одну-две остановки пройдитесь пешком.

Занимаясь физическим трудом, не допускайте перегрузок позвоночника, по возможности избегайте вертикальных нагрузок и резких движений (например, подъем с согнутой спиной, резкое распрямление или поворот туловища с наклоном вперед). Фактор риска для женщин – неудобная обувь на высоком неустойчивом каблуке.
На вытянутых руках нельзя поднимать и переносить тяжести – даже если вы молоды и здоровы. В быту, при необходимости поднять и перенести тяжелую вещь, лучше присесть на корточки, осторожно поднять ее, прижав к себе. И вообще лишний раз не рискуйте с тяжестями – поднимайте за раз не более 10 кг. Еще лучше, если тяжести (например, сумки, ведра с водой и т.п.) распределить равномерно на обе руки. По возможности пользуйтесь тележкой, в поездках предпочтительнее сумка-чемодан на колесиках. Особенно это важно для больных остеохондрозом, пожилых людей.

Людям тяжелого физического труда (строители, монтажники, грузчики и др.) рекомендуется периодически давать отдых позвоночнику. Для этого достаточно полежать на спине 10-15 минут в расслабленном состоянии на любой более-менее жесткой горизонтальной поверхности. Или повисеть несколько минут на перекладине.

Защемление позвоночника и дальнейшее развитие грыжи могут спровоцировать резкие, неадекватные движения и повороты во время занятий активными видами спорта, такими как спортивные танцы, акробатика, аэробика, теннис, волейбол, баскетбол. Особо осторожными следует быть неопытным молодым людям, самостоятельно занимающимся на силовых тренажерах и со штангой.

На ранних этапах заболевания остеохондрозом помогают специальные индивидуальные занятия лечебной гимнастикой, регулярные физические упражнения на укрепление глубоких мышц, связанных с позвоночником, улучшение гибкости и кровообращения позвоночника. Хороший эффект дают массаж и мануальная терапия, лечебное плавание или лечебная гимнастика в воде.

Источник:http://www.bubnovsky-spb.com

Please follow and like us:

Ինչպես խուսափել ճողվածքից

Մեջքի և գոտկատեղի առաջին ցավերը պետք է լուրջ ազդանշան լինեն. մեր ողնաշարում տեղի են ունենում շատ վտանգավոր պրոցեսներ:  Եթե ժամանակին չզբաղվեք ձեր առողջությամբ և չդիմեք մասնագետի, ողնաշարային համակարգում դեգրադացիոն փոփոխությունները կզարգանան: Եվ վաղ թե ուշ կհանգեցնեն լուրջ հիվանդության՝ օստեոխոնդրոզի և դրա ավելի ծանր բարդացման՝ ճողվածքի:

Միջողային ճողվածքը ողնաշարային առանցքի դժվար բուժվող պաթոլոգիա է, որը սահմանափակում և տանջալի է դարձնում մեր յուրաքանչյուր շարժումը, իսկ մի շարք դեպքերում հանգեցնում է ներքին օրգանների ֆունկցիայի խանգարումների, հաշմանդամության: Իհարկե, այդ խնդրից խուսափելու լավագույն տարբերակը դրա կանխումն է:

Օստեոխոնդրոզ…

Միջողային սկավառակների ճողվածքին նախորդում է ժամակակակից կյանքում ամենից տարածված հիվանդություններից մեկը՝ օստեոխոնդրոզը: Այն մեր սխալ, անշարժ, նստակյաց կյանքի հետևանքն է:

Ողնաշարի խնդիրներից ամենից վտանգավոր հետևանքից՝ միջողային ճողվածքից խուսափելուն կօգնի օստեոխոնդրոզի վաղ պրոֆիլակտիկան, առողջ ապրելակերպը: Պետք է չծուլանալ և կատարել պարզ խորհուրդները. շատ շարժվել, մշտապես ուղիղ կեցվածք պահպանել (դա հատկապես կարևոր է երեխաների և դեռահասների համար), փորձել մեջքն ուղիղ պահել նստած ժամանակ, կտրուկ ոչ ադեկվատ ծանրություններ չբարձրացնել, հավասարապես բաշխել ծանրաբեռնվածությունը:

Քնի համար ամենից լավ ներքնակը կիսակոշտ և հարթն է: Օստեոխոնդրոզի դեպքում երբեք չի կարելի անկողնուց կտրուկ վեր կենալ՝ կորացած մեջքով, ավելի լավ է դա անել կողքի թեքվելով՝ ոտքերը ծալել, իջեցնել հատակին և վեր կենալ՝ հենված ձեռքերի վրա:

Ողնաշարի խնդիրներից ամենից վտանգավոր հետևանքից՝ միջողային ճողվածքից խուսափելուն կօգնի օստեոխոնդրոզի վաղ պրոֆիլակտիկան, առողջ ապրելակերպը: Պետք է չծուլանալ և կատարել պարզ խորհուրդները. շատ շարժվել, մշտապես ուղիղ կեցվածք պահպանել (դա հատկապես կարևոր է երեխաների և դեռահասների համար), փորձել մեջքն ուղիղ պահել նստած ժամանակ, կտրուկ ոչ ադեկվատ ծանրություններ չբարձրացնել, հավասարապես բաշխել ծանրաբեռնվածությունը:

Քնի համար ամենից լավ ներքնակը կիսակոշտ և հարթն է: Օստեոխոնդրոզի դեպքում երբեք չի կարելի անկողնուց կտրուկ վեր կենալ՝ կորացած մեջքով, ավելի լավ է դա անել կողքի թեքվելով՝ ոտքերը ծալել, իջեցնել հատակին և վեր կենալ՝ հենված ձեռքերի վրա:

Ամենատարբեր տարիքի միլիոնավոր մարդիկ գնալով ավելի շատ ժամանակ են անցկացնում գրասեղանի առաջ, համակարգչի մոնիտորի մոտ կամ մեքենայի ղեկին: Մեջքի ու իրանի մկանների երկարատև հաստատուն լարումը՝ գերլարումը, կամ հակառակը՝ թուլացումը, հանգեցնում են ողնաշարը պահող մկանային կորսետի ֆունկցիայի խանգարման, և ողնաշարը ենթարկվում է դեգեներատիվ փոփոխության:

Եթե դուք գրասենյակում եք աշխատում, պետք է կանոնավոր կերպով որոշակի պարբերականությամբ վեր կենալ սեղանից, ձգվել, գոնե մի քանի հասարակ ֆիզիկական վարժություններ կատարել, քայլել միջանցքում կամ սենյակում: Աշխատեք ավելի շատ քայլել, հրաժարվեք մի քանի հարկ բարձրանալու համար վերելակից օգտվելու գայթակղությունից: Աշխատանքից հետո, հատկապես լավ եղանակին, մեկ-երկու կանգառ ոտքով գնացեք:
Ֆիզիկական աշխատանք կատարելիս թույլ մի տվեք ողնաշարի գերծանրաբեռնում, հնարավորինս խուսափեք ուղղահայաց ազդող ծանրություններից ու կտրուկ շարժումներից: Կանանց համար ռիսկի գործոնը բարձր անկայուն կրունկ ունեցող անհարմար կոշիկներն են: Չի կարելի բարձրացնել ու տեղափոխել ծանրությունները առաջ պարզած ձեռքերով, նույնիսկ եթե դուք երիտասարդ և ուժեղ եք: Եվ ընդհանրապես ավելորդ անգամ ռիսկի մի դիմեք, մեկ անգամով բարձրացրեք ոչ ավել քան 10 կգ: Ավելի լավ կլինի, եթե ծանրությունները (օրինակ պայուսակները, ջրով դույլերը և այլն) բաշխեք հավասարապես երկու ձեռքի վրա: Հնարավորինս օգտագործեք քարշակ, ճամփորդությունների ժամանակ գերադասելի են անիվների վրա ճամպրուկները: Դա հատկապես կարևոր է օստեոխոնդրոզով հիվանդ կամ տարեց մարդկանց համար:

Ծանր ֆիզիկական աշխատանք կատարող մարդկանց խորհուրդ է տրվում պարբերաբար հանգիստ տալ ողնաշարին: Դրա համար բավական է թուլացած վիճակում պառկել մեջքի վրա 10-15 րոպե ցանկացած շատ թե քիչ չոր հորիզոնական մակերևույթի վրա: Կամ մի քանի րոպե կախվել որևէ հորիզոնական ձողից:

Ողնաշարի վնասվածքի ու ճողվածքի հետագա զարգացման կարող են հանգեցնել կտրուկ, ոչ ադեկվատ շարժումներն ու սպորտի ակտիվ տեսակների ժամանակ կատարվող թեքումները, սպորտային պարերը, ակրոբատիկան, աէրոբիկան, թենիսը, վոլեյբոլը, բասկետբոլը: Հատկարես զգույշ պետք է լինեն անփորձ երիտասարդները, որոնք ինքնուրույն զբաղվում են ծանրաձողով ուժային մարզասարքերի վրա:

Օստեոխոնդրոզի վաղ փուլերի ժամանակ օգնում են բուժական ֆիզկուլտուրայի հատուկ ինդիվիդուալ պարապմունքները, խորը մկանների ամրացմանը, ողնաշարի ճկունությանն ու արյան շրջանառության լավացմանն ուղղված պարբերական ֆիզիկական վարժությունները: Լավ արդյունք են տալիս նաև մերսումն ու մանուալ թերապիան, բուժական լողը կամ ջրում բուժական մարմնամարզությունը:


Please follow and like us:

Детская пласкостопие

Деформация стопы, выражающаяся в выпрямлении продольного свода и фиксировании ее в отведенном положении, называется плоскостопием (рис. 305 а, б). 

Рисунок 305. Отпечатки стоп: а — стопа здорового человека, б — стопа больного плоскостопием. 

Для определения плоскостопия необходимо иметь ясное представление о строении стоны (рис. 306). 

Стопа состоит из большого количества костей, которые образуют два свода: переднезадний и боковой. Переднезадний (продольный) свод стопы, стягиваемый сухожилиями и мышцами, приподнимающими внутреннюю сторону стопы, выполняет преимущественно “рессорную” функцию, уменьшая сотрясение тела во время передвижения и придает походке уверенность и мягкость. Боковой свод (на рисунке он заштрихован) поднимается вверх и внутрь. Он выполняет преимущественно опорную функцию, что в сочетании с функцией переднезаднего свода обусловливает полноценность работы всей стопы. 

Рисунок 306. 
Стопа удерживается в определенном положении благодаря мышцам, расположенным на тыльной и подошвенной поверхности, и связкам. Мышцы тыла стопы значительно слабее, чем мышцы подошвы, которые принимают участие в удержании сводов стопы и в значительной степени обеспечивают ее рессорные свойства. Нормальная высота свода стопы поддерживается как активно, так и пассивно. Кости и связки оказывают сопротивление движению того или иного сустава стопы за пределы допустимой амплитуды и тем самым являются пассивной силой, поддерживающей физиологическое положение стопы. Главная роль в сохранении положения стопы и ее функции принадлежит мышцам. Сокращаясь и удлиняясь, они изменяют форму стопы. 

У ребенка стопа более короткая и широкая, чем у взрослого, сужена в пяточной области, пальцы расходятся по радиусу. У детей до 3 лет стопа плоская, свод ее опущен, поэтому при ходьбе ребенок быстро утомляется. При нормальном развитии со временем стопа приобретает правильную форму. Но иногда в результате ослабления мышц, вызванном параличом, парезом, травмами, перенесенными тяжелыми заболеваниями, или значительного увеличения нагрузки на мышцы и связки нижних конечностей дуги стоп уплощаются. У здорового человека при нагрузке на стопу внутренняя дуга слегка распрямляется, но с прекращением давления кривизна ее быстро приходит в норму. При плоскостопии же первоначальная кривизна внутренней дуги полностью не восстанавливается. 

Особенно часто плоскостопие встречается у детей, в результате чего резко понижается опорная функция ног и нарушается положение таза и позвоночника. Это, в свою очередь, ведет к дефектам осанки, может вызвать деформацию позвоночника и ослабить деятельность всего опорно-двигательного аппарата. 

Плоскостопие может быть врожденным или приобретенным. Признаками врожденного плоскостопия являются плоская подошва, несколько повернутая кнаружи стопа. Такой ребенок неправильно стоит, а при ходьбе быстро устает. 

Плоскостопие может быть: 

— паралитическое, развивающееся в результате паралича или пареза мышц голени, стопы (детский церебральный паралич, полиомиелит и др.); 

— травматическое как последствие травмы костей или мышц стопы; 

— статическое, наблюдающееся при ожирении, слабости мышц нижних конечностей, нарушении кровоснабжения нижних конечностей вследствие малокровия или других причин, ношении широкой или, наоборот, узкой обуви, хронических заболеваниях, ослабляющих организм, частой головной боли (отсюда быстрая утомляемость и ухудшение успеваемости в школе). 

Проявляется плоскостопие по-разному: одни его даже не замечают, другие жалуются на боль в стопе, голени, голеностопных, коленных суставах. Но не всегда сильная боль соответствует тяжелой форме заболевания. 

Физическая культура и спорт в сочетании с воздействием естественных факторов (солнца, воздуха, воды) являются простыми, доступными и надежными средствами профилактики и лечения плоскостопия. Кроме того, большое значение придается обуви: при отсутствии заболевания она всегда должна соответствовать размеру стопы, а при его наличии иметь супинатор — стельку специальной формы. 

Источник:http://www.detskaya.com.ua

Please follow and like us:

Ինչպես բուժել հարթաթաթությունը

Հարթաթաթությունն առաջին հայացքից մանկական խնդիր է, որն անհնար է լուծել արդեն մեծ տարիքում: Սակայն դրա դեմ պայքարել հնարավոր է նաև մեծ տարիքում, այլապես լուրջ հետևանքներն անխուսափելի կլինեն:

Low section of girl standing by sofa in living room at home

Հարթաթաթության պատճառները

Ամենց տարածված պատճառը ոտնաթաթի վրա ծանրաբեռնվածության պակաը կամ ավելցուկն է: Դա կարող է լինել, օրինակ, սխալ կոշիկի հետևանք: Մարդկանց երեք տոկոսը հարթաթաթությունը ժառանգաբար ստանում է ծնողներից, բացի այդ այն կարող է լինել այլ հիվանդությունների հետևանք (ռախիտ, շաքարային դիաբետ և այլն): Հարթաթաթության պատճառներում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ավելորդ քաշը:

Տարբերում ենք երկու տեսակի հարթաթաթություն` երկայնակի և լայնակի:

Հետևանքներն ընդհանուր առողջության վրա

Հարթաթաթությունը կարող է առաջացնել տանջալի գլխացավեր, գոտկային ցավեր, ծնկան և կոնքազդրային հոդերի ցավեր, սկոլիոզ, վաղ օստեոպորոզ, տեսողության վատացում և ցածր աշխատունակություն:

 Ինչ անել

Հարթաթաթության բուժումը կայանում է ոտքի ու ոտանաթաթերի մկանների ամրացման մեջ: Եթե վաղ տարիքումայն չի հաջողվել բուժել, ապա անհրաժեշտ է հատուկ ուշադրություն դարձնել այդ խնդրին, որպեսզի վատ հետևանքները նվազագույնի հասցվեն: Կան մի քանի հասարակ խորհուրդներ.

Հեծանիվ բոբիկ ոտքերով. Մեթոդն արդյունավետ է հատկապես մանկական հարթաթաթության ժամանակ: Շարունակական կիրառման դեպքումկօգնի նույնիսկ վերջնականորեն ազատվել այս խնդրից: Վաղ հասակում ոսկրային համակարգը դեռևս վերջնական ձևավորված չէ, ուստի շատ ավելի հեշտ է շտկել նման խնդիրները: Սակայն այս մեդոթը բավական արդյունավետ կարող է լինել նաև մեծահասակների դեպքում:

Անհատական սուպինատորների ընտրություն. Ճիշտ ընտրված անհատական սուպինատորները` կոշիկի տակդիրները,կօգնեն ոչ միայն թեթեևացնել ցավը, այլ նաև կարգավորել մկանների տոնուսը:

Կինեզիթերապիա. Կինեզիթերապեվտի օգնությամբ անհատական ընտրված վարժությունների համալիրը կօգնի զգալիորեն շտկել հարթաթաթությունն ու դրա վատ հետևանքները: Բուժումը պետք է լինի հետևողական:

Ոտնաթաթերի մերսում. Կօգնի լավացնել արյան և ավշի շրջանառությունը, կամրացնի մկանները: Մերսումը հարթաթաթության դեպքում լավացնում է նաև օրգանիզմի ընդհանուր վիճակը`շնորհիվ թաթերի վրա տեղակայված բիոլոգիապես ակտիվ կետերի մերսման: Այս դեպքում նույնպես անհրաժեշտ է լինել հետևողական:

Որոշակիորեն կօգնի խնդրին նաև լողը,հատկապես լաստերով, որոնք նույնպես կամրացնեն ոտնաթաթի մկանները:

Անհրաժեշտ է հիշել, որ հարթաթաթությունը լուրջ խնդիր է, և ժամանակին անհրաժեշտ ուշադրություն չդարձնելու դեպքում այն կարող է հանդիսանալ բավական լուրջ հետևանքների աղբյուր:

Please follow and like us:

Витамин B12 (цианокобаламин)

Витамин B12 (цианокобаламин) имеет жизненно важное значение для нервной системы и для создания ДНК и РНК в каждой клетке вашего тела, а также помогает клеткам усваивать белки, жиры и углеводы в необходимом объеме. И несмотря на то, что витамин B12 нужен организму для оптимизации многих процессов — от настроения до пищеварения — люди порой не имеют ни малейшего представления о признаках и симптомах его дефицита. Объясняем, откуда можно получить этот витамин и кто находится в группе риска, когда речь идет о критическом недостатке.

Где содержится витамин B12

Важно понимать, что витамин B12 не синтезируется ни животными, ни растениями, а его содержание в тех или иных продуктах зависит исключительно от того, насколько хорошо животное или растение сохраняет этот витамин. Традиционно у животных это получается лучше, так что почти все источники витамина B12 имеют животное происхождение.

Чтобы добавить в рацион B12, в первую очередь стоит обратить внимание на телячью печень, лосось, говядину, баранину, гребешки, креветки, сардины и треску. Если же вас больше интересуют растения, выбирайте водоросли (ламинария или сине-зеленые), пивные дрожжи, соус мисо и тофу. В последнем случае, впрочем, помните, что содержание в них витамина в любом случае в разы меньше, чем в продуктах животного происхождения.

4 причины, почему вам нужен витамин B12

Признаками недостатка витамина B12 могут быть нервозность, депрессия, онемение в ногах и руках, учащенное сердцебиение, немотивированная усталость, агрессия или, напротив, апатия, проблемы с памятью и концентрацией. Ниже — сразу четыре причины, которые означают, что вы находитесь в группе риска.

Вы вегетарианец или веган.

Единственный способ получить витамин B12 в полном объеме — употреблять в пищу мясо. Так что если вы избегаете продуктов животного происхождения, то без соответствующих добавок дефицит B12 вам гарантирован. Нет необходимости делать моральный выбор: вы можете продолжать придерживаться принципов вегетарианского питания, принимая витамин B12 в капсулах или в составе комплексного средства.

Ваш возраст старше 50 лет.

Возраст приносит мудрость и свободу действий, но, к сожалению, возрастные изменения также снижают способность организма поглощать витамин B12 из пищи. К слову, такие симптомы, как изменения памяти и снижение концентрации, возникают у людей старшего возраста именно по причине дефицита B12.

Вы регулярно употребляете алкоголь.

Регулярно — не значит каждый день и в неограниченных количествах. Два бокала вина после работы в качестве пятничной традиции тоже считается. Дело здесь в том, что наша печень играет важную роль в хранении В12: так что наслаждайтесь посиделками в баре в приятной компании, но всегда заказывайте бургер с лососем или стейк средней прожарки, чтобы избежать неприятных последствий.

У вас диагностировали сахарный диабет.

Даже если вы постоянно едите мясо, в случае, если у вас диагностирован сахарный диабет, вы, вероятно, испытываете недостаток витамина B12. При этом низкий уровень B12 в долгосрочной перспективе может увеличить риск сердечно-сосудистых заболеваний, связан с депрессией и тревожными расстройствами, а также симптомами болезни Альцгеймера, аутизма и психических заболеваний. Итог: дефицит B12 способен быть разрушительным, но этого легко можно избежать, принимая дополнения. Помните и о том, что с количеством B12 почти невозможно переборщить — так как это водорастворимый витамин, он естественным образом выводится из организма в случае превышения нормы.

Please follow and like us:

Фибромиалгия

Сегодня мы обратимся к доктору с жалобой, которую он слышал много раз; ощущение боли, хроническая усталость, мигрени, онемение конечностей по утрам. С этой болью появляется общее состояние дискомфорта: «Доктор, я весь в разбитом состоянии.» Не волнуйтесь, подобная проблема волнует не только вас и не стройте догадки по поводу ответа врача. Диагноз фибромиалгия, неспецифическая боль без выраженных причин, также противоречив, как и многое другое в докторском кабинете. Одни считают фибромиалгию реальным физическим состоянием, другие считают психическим состоянием, а третьи вообще отрицают её существование. А что известно об этом популярном, но расплывчатом диагнозе?

Всё, что касается фибромиалгии, настораживает красными флажками. Экзотическое лечение предлагает реклама на журнальных разворотах, экранах телевизоров и бигбордах. Книги, веб сайты, пищевые добавки предлагает рынок страдальцам так же агрессивно, как охватывает недомогание. Чем более люди убеждены в болезни, тем больше они потратят. Каждый намёк на фибромиалгию имеет признаки лженауки. Но как фибромиалгия входит в мир реальной науки, всё большего числа медицинских экспериментов, говоря исследователям: «Здесь что-то есть!», становится объектом лечения? Давая, в некоторых случаях, подтверждение излечимости.

В большинстве случаев, когда мы определяем случай как психологического или физиологического происхождения, соответственно и применение лечения к нему. Фибромиалгия, похоже, редкое исключение из правил. Её первопричины не совсем чисто психологического происхождения, но есть доказательства успешного лечения именно психологическими методами; применением антидепрессантов и психотерапией.

Вы ещё не потеряли нить рассуждений автора? В том и состоит запутанность исследования фибромиалгии; многие симптомы испытывают, без выраженных причин, все люди. Слабость и вялость без причины, боль и бессонница без причины. Головные боли и сложность сконцентрировать внимание, время от времени. Все мы сталкивались с подобным. Более того, если подумать о медицинских проблемах, которые могут привести к одному или нескольким подобным симптомам, то все они распространены. По этой причине многие врачи считают, что нет повода вводить новую таинственную болезнь «фибромиалгия», чтобы объяснить ожидаемые симптомы.

Важно сказать, что медицинская литература буквально завалена различными болевыми синдромами. Человек, испытывающий боли, скорее всего, страдает от уже известных синдромов, но рынок фибромиалгии приводит многих к самодиагнозу именно этого экзотического заболевания. Когда доктор ставит иной диагноз, то иногда вызывает агрессивное неприятие.

Но, в некоторых случаях, не удаётся найти известный синдром. Боль слишком ярко и изнурительно проявляет себя, для объяснения, что мы просто стали старше. Один из взглядов на это, принимаемый докторами и исследователями, рассматривать фибромиалгию как вместилище необъяснимых состояний. Не исключено, что неоткрытый патоген вызывает боли. Возможно это комбинация синдромов, возможно часть большего синдрома. При этом факт установленный, что у некоторых пациентов происхождение болей чисто психогенно. Нельзя говорить «это только в вашей голове», психогенные состояния реальны и причина, чаще всего, стресс. Стресс может иметь колоссальное влияние на общее состояние организма. Стресс может вызывать головные боли, бессонницу, кожные проявления, слабость, сердечные недомогания в целой цепи проявления физических симптомов. Нет смысла выборочного лечения. Более эффективно направить усилия на снижение последствий стресса через психотерапию и/или антидепрессанты. Или ещё проще, через медитацию или йогу. Из многих примеров очевидно, что устранение последствий стресса улучшает и физическое состояние.

Такую группу пациентов легче всего вылечить, но сложнее всего уговорить на лечение. Когда они слышат «психогенные причины», неверно интерпретируют слова доктора. Им кажется, что врач рассматривает пациента как сумасшедшего, хотя тот имеет реально физические недомогания. Пациент часто реагирует агрессивно, что создаёт проблемы для специалиста.

Последние исследования подтвердили эффективность некоторых психиатрических препаратов при фибромиалгии, когда причина совершенно непонятна и не обязательно похожа на психогенные факторы. Одно из пояснений этому заключается в том, что боль это реакция головного мозга, а психиатрические препараты воздействуют на мозг. На сегодня в США сертифицированы три препарата для лечения фибромиалгии: «Lyrica», «Cymbalta» и «Savella». «Lyrica» была изначально одобрена для лечения припадков и диабетических болей. «Cymbalta» лечит депрессию, беспокойство и диабетическую боль. «Savella» это первый препарат, одобренный для лечения фибромиалгии, но работает аналогично антидепрессанту. Большинство страдающих фибромиалгией получают облегчение от этих лекарств, но не все.

Да это и не предполагалось. Когда мы видим неспецифичное состояние, подобно фибромиалгии, шансы на единственную причину всех случаев (или большинства) ничтожно малы. Даже когда пациент прикован к постели или не может нормально жить из-за хронических болей, причин может быть столько, сколько пациентов. Маловероятно, что фибромиалгия это и есть единственное заболевание, поэтому большая удача помочь пациенту вернуться к нормальной жизни, не выявив при этом истинную причину болезни.

При увеличении внимания к фибромиалгии и расширении интернета в последнем десятилетии, больше и лучше проводятся исследования, выявившие несколько фактов. Известно, что женщины чаще мужчин страдают фибромиалгией, примерно 2:1. Такое же примерно соотношение для большинства психогенных состояний. Известно, что это затрагивает 2% населения. Известно, что это семейная проблема, значит, не исключено, генетическая. Известно, что моральная травма, например военные действия, служит сильнейшим фактором. Известно, что фибромиалгия очень часто сопровождается депрессией, беспокойством, давая намёк на взаимосвязь. И, возможно наиболее перспективная информация; сканирование мозга страдающего фибромиалгией показывает иную реакцию на внешние раздражители.

Нейровизуализация исследования фибромиалгии находится в ранней стадии, но тот факт, что некоторые модели характерны очень обнадеживает. Наконец мы знаем, что разные причины приводят к тому, что мы называем фибромиалгия и снимки мозга подтверждают это. Дальнейшие исследования могут позволить более узко обозначить группы пациентов, а значит создать более точно сориентированное лечение. Исследование 2011 года, опубликованное в «Клиническая Ревматология» (Clinical Rheumatology) обнаружило ряд интересных, хотя и предварительных, открытий. Одно из них: Пациент страдающий депрессией и фибромиалгией более чувствителен к болевым раздражителям, чем пациент страдающий только депрессией. Интригующий факт, потому что депрессия, как уже известно, сопровождается повышенной чувствительностью к боли.

Эта удвоенная восприимчивость к боли позволяет применить один из методов уже используемых для случаев фибромиалгии, поведенческая терапия для изменения реакции на угрозу. Представьте сканирование мозга и наблюдение за его реакцией на болевое воздействие, когда пациент не видит источников, которые могут отличаться от 1 до 10 по степени воздействия на мозг. Допустим хлыст, применяемый к руке, даёт отклик мозга 5. И раскалённый утюг на близком расстоянии даёт отклик 5. То есть, не видимы, оба источника равно болезненны. Но если пациент наблюдает процесс, то раскалённый утюг намного страшнее хлыста. Возможно пациент усмехнётся при ударе хлыста, но впадёт в панику от вида приближающегося утюга, даже зная, что кожи он не коснётся. Поведенческая терапия помогает пациенту владеть собой при приближении угрожающей ситуации, помогает эмоционально владеть собой при боли. Не уделять слишком большого внимания боли или абстрагироваться от неё. Особенность, которую разделяют большинство страдающих фибромиалгией, это переход от нормального ощущения боли к нестерпимому. Какова бы не была причина этого, нейромедиатор, генетика или просто психогенная реакция. Вне зависимости от первопричины, поведенческая терапия может помочь всем пациентам (или вообще большинству людей).

Будучи столь противоречивой, очень плохо, что фибромиалгия расколола специалистов на сторонников и отрицателей, вместо поиска совместных ответов на вопросы. Если люди осознают, что фибромиалгия реальна, но плохо изучена, в результате чего есть пробелы в диагностировании. Что она поддаётся лечению традиционно психиатрическими препаратами, тогда больше пациентов получат облегчение. Доктора и пациенты должны быть более открыты к последним результатам исследований. Особенно пациенты должны осознавать возможную некорректность самодиагноза. Распространителям же «универсальных» средств не следует вводить ложную информацию в, пока ещё, медленный процесс развития познаний о фибромиалгии.

Источник: www.skepton.ru

Please follow and like us:

Ֆիբրոմիալգիա. անվերջանալի մկանացավեր

Ֆիբրոմիալգիա են անվանում շարունակական մկանային ցավերով ուղեկցվող քրոնիկական վիճակը: Այլ ախտանիշերը ներառում են մշտական հոգնածութոյւնը, քնի խանգարումները, վատ տրամադրությունն ու դեպրեսիան: Այս հիվանդությունը ավելի հաճախ հանդիպում է կանանց շրջանում և դրսևորվում է որոշակի տարբերությամբ, այդ պատճառով տղամարդկանց մոտ ֆիբրոմիալգիա ախտորոշելն ավելի դժվար է:

Ֆիբրոմիալգիա ախտորոշելու համար ախտանշանները պետք է շարունակվեն առնվազն 3 ամիս, և դրանց մի մասը նման է  նյարդա-հոգեբանական խանգարումների: Անհրաժեշտ է մանրամասն ուսումնասիրել ու կազմել հիվանդության ամբողջական պատմությունը, որպեսզի բացառվի նման ախտանիշներով այլ հիվանդությունների առկայությունը:

Հաճախ մարդիկ բժշկի են դիմում մեջքի քրոնիկական ցավերով, որոնք խանգարում են աշխատանքին, տնային գործերին ու ընտանիքի մասին հոգ տանելուն: Կյանքի ընդհանուր որակն ընկնում է, այդ վիճակը հանգեցնում է ֆիզիկական տրավմաների, էմոցիոնալ ճնշվածության և ինֆեկցիաների նկատմամբ զգայունության բարձրացման:

Հիվանդության էթիոլոգիան պարզ չէ: Ֆիբրոմիալգիան կենտրոնական նյարդային համակարգի խանգարում է, որն իջեցնում է ցավի նկատմամբ զգայունության շեմը՝ ցավային ազդանշանի մշակման անոմալ խախտումների հաշվին: Ցավի ձևավորման մեխանիզմը կենտրոնական սենսատիզացիայի ֆենոմեն է, որը զարգանում է կենտրոնական նյարդային համակարգում առանց պերիֆերիկ խախտման: Չնայած տղամարդկանց շրջանում տարածվածությանը, <<ֆիբրոմիալգիա>> ախտորոշումը դրվում է ծայրահեղ հազվադեպ: Դա կապված է հիվանդության ոչ սովորական դրսևորումների, բժիշկների վատ տեղեկացվածության և հստակ ախտորոշիչ չափանիշների բացակայության հետ: Ֆիբրոմիալգիա ունեցող պացիենտներին, որոնց մոտ չեն հայտնաբերվում պերիֆերիկ փոփոխություններ, բժիշկները դիտարկում են որպես սիմուլյանտ կամ հիստերիա ունեցող:

Ֆիբրոմիալգիայով տառապողին հետազոտելու ժամանակ դիտարկվում է սուր զգայունություն մարմնի որոշակի կետերի նկատմամբ: Ցավոտ կետերի ուսումնասիրումը փորձ է պահանջում: Բժիշկը պետք է իմանա որտեղ ճնշել և ինչ ուժով: Ցավոտ կետերն արտահայտում են ցավային ստիմուլների զգայունության նկատմամբ հատվածները, այլ թե լոկալ բորբոքման կամ հյուսվածքների կառուցվածքի խանգարման հետևանքը:

Ֆիբրոմիալգիան ախտանշանների ամբողջություն է, դրանով տառապող մարդկանց մոտ դիտարկվում է մտական հոգնածություն, թուլություն, բորբոքված աղեհամակարգի ախտանիշերին նման նշաններ: Ֆիզիկական ծանրաբեռնումը, ինչպես նաև երկար անշարժությունը ուժեցանում են ցավը: Առավոտյան մարմինը կծկված է լինում, ոչ լրիվ վերականգնման զգացում է առաջանում, նույնիսկ եթե քունը տևել է 8-10 ժամ: Հիվանդությունն ուղեկցում են դեպրեսիան ու տագնապային խանգարումները, ուշադրության կենտրոնացման հետ խնդիրները, մշուշոտ գլուխը:

Ինչը կարող է ազդել ֆիբրոմիալգիայի զարգացման վրա.

-ռեվմատոլոգիական հիվանդությունները, այդ թվում գայլախտը;

-դեպրեսիոն բնույթի խախտումները;

-ժառանգականությունը:

Ֆիբրոմիալգիայի բուժման համար գոյություն ունի չորս ուղղություն.

  1. Պերիֆերիկ ցավի, մկանային ցավի նվազեցում,
  2. Կենտրոնական սենսիտիզացիայի պրոֆիլակտիկա,
  3. Քնի կարգավորում,
  4. Ուղեկցող պաթոլոգիայի բուժում, մասնավորապես դեպրեսիայի:

Դեղորայքային ու ոչ դեղորայքային բուժումը նվազեցնում է ֆիբրոմիալգիայի ախտանշանները ու լավացնում է քունը:

Դեղորայքներով բուժումը ներառում է.

-անտիդեպրեսանտներ՝ ցավը մեղմացնելու և քնի որակը լավացնելու համար;

-դեղորայք ջղաձգումների դեմ;

-ցավազրկող միջոցներ, որոնցից սակայն պետք է հնարավորինս խուսափել՝ կախվածություն չառաջացնելու համար:

Ոչ դեղորայքային տնային մեթոդները համախտանիշի բուժման հիմք են ներկայացնում.

-ապրելակերպի փոփոխություն՝ ախտանիշերը թեթևացնելու համար կարևոր է առանձնացնել բավարար ժամանակ քնի ու հանգստի համար;

-ֆիզիկական վարժություններ, որոնք նվազեցնում են ցավը, լավացնում շարժունակությունը ու բարձրացնում տրամադրությունը: Արդյունքը պահպանվում է տևական ժամանակ:

Օգտակար են ցածր ինտեսիվության աէրոբ վարժությունները, ինչպիսիք են լողը, քայլելը, հեծանիվ վարելը;

-առողջ դիետա, մերսում, սթրեսի կառավարում: Սթրեսի նվազեցումը ներառում է մեթոդների կոմբինացիա, որը փոխում է սթրեսների ազդեցությունը և սովորեցնում է օրգանիզմը ավելի հեշտ արձագանքել այն սթրեսներին, որոնցից խուսափել հնարավոր չէ:

Այնուամենայնիվ ֆիբրոմիալգիան վտանգավոր հիվանդություն չի համարվում և չի ավելացնում մահացությունը: Ֆիբրոմիալգիա ունեցո մարդիկ շարունակում են տառապել ցավից երկար տարիների ընթացքում: Սակայն սկսած այն պահից, երբ ախտորոշումը հաստատվում է, պրոցեդուրաները նվազեցնում են ցավը: Առկա է նաև անտանիշների խստացման ռիսկը, ուստի հետագայում անհրաժեշտ է հետևել առողջ ապրելակերպին:

Կարելի է արդյոք կանխել այն…

Ֆիբրոմիալգիան ժառանգական հակվածություն ունեցող համախտանիշ է, և այն իրադարձությունները, որոնք հանգեցնում են դրա առաջացմանը, անհայտ են, այդ պատճառով հիվանդության կանխման համար անհրաժեշտ ունիվերսալ գործողություններ չկան: Կան ընդամենը ախտանիշերը մեղմացնելու մեթոդներ: Մարդիկ, ովքեր առողջ կենսակերպ են վարում, նորմալ քնում են, ժամանակին հանգստանում են ու առողջ սնունդ են ընդունում, կարող են խուսափել հիվանդության դրևորումներից առանց դեղորայքի:

Please follow and like us:

Վիտամին B12-ի մասին

Վիտամին B 12-ը բոլոր տեսակի վիտամինների մեջ ամենից լայն տարածում ունեցող և ամենից բարդ վիտամինն է, որը պարունակվում է միայն կենդանական ծագում ունեցող սնունդում:  Բույսերն այն չեն արտադրում և դրանց բաղադրության մեջ այն երբևէ չի մտնում: Չնայած դրան, շատերը որոշում են առհասարակ խուսափել այդ վիտամինը պարունակող սննդամթերքից: Չափազանց կարևոր է, որ այդ մարդիկ լրացնեն իրենց դիետան և մշտապես վերահսկեն վիտամին B 12-ի մակարդակը իրենց օրգանիզմում, քանի որ դրա պակասը կարող է հանգեցնել լուրջ հետևանքների:

Ջրում լուծվող վիտամին B12-ն ունի որոշիչ նշանակության ուղեղի, նյարդային համակարգի, արյան կարմիր գնդիկների առաջացման և ԴՆԹ-ի համար:

Այդ վիտամինը ստեղծվում է բացառապես կենդանիների աղիներում բակտերիաների կողմից:  Այնուհետ այն տեղափոխվում է աղիներից դեպի մկանները: Դրա լավագույն աղբյուրը բարձր դասի վայրի կենդանիներն են, ձկներն ու ծովամթերքը:

Վիտամին B12-ի ներծծումն ու բիոհասանելությունը կարող են տարբեր լինել՝ կախված դրա ստացման աղբյուրից:  Մսից և ձկնամթերքից ստացված վիտամինի մոտ 50 տոկոսը ներծծվում է արյան մեջ: Մինչդեռ ձվերից ստացվող վիտամինի միայն 9 տոկոսն է հասանելի: Կաթը, տարօրինակորեն, այդ վիտամինի չափազանց փոքր աղբյուր է հանդիսանում:

Վիտամին B12-ի դեֆիցիտի վաղ, թույլ արտահայտված ախտանիշները այսպիսին են.

-հոգնածություն,

-դեպրեսիա,

-տագնապալիություն,

-ախորժակի կորուստ,

-գունատություն,

-ձեռքերի ու ոտնաթաթերի ծակծկում և ընդարմացում,

-հիշողության վատացում:

Վիտամին B12-ը որոշիչ նշանակություն ունի ուղեղի աշխատանքի համար, ուստի զարմանալի չէ, որ հիշողության ու մտավոր աշխատանքի  հետ կապված խնդիրները այդ վիտամինի պակասի ամենից ցայտուն ու հաճախ հանդիպող հետևանքներն են:

Վիտամին B12-ի դեֆիցիտի չորս փուլերը.

Դեֆիցիտը ենթադրում է 4 փուլ: Առաջին և երկրորդ փուլերում սպառվում են պահուստները: Երրորդ փուլում արյան մեջ պարունակվող հոմոցիստեին կոչվող ամինաթթուները սկսում են ավելանալ:

Միայն չորրորդ փուլում է, որ կլինիկական նշանները սկսում են երևան գալ:Հնարավոր է մի քանի տարի անցնի, մինչև այդ վիտամինի դեֆիցիտը սկսի ի հայտ գալ: Դա այն պատճառով է, որ չափահաս մարդու օրգանիզմում պարունակվում է 2-5 մգ վիտամին B12, որի կեսը գտնվում է լյարդում: Այդքանը բավարար է, որ B12-ը բավականացնի 3-5 տարի, չնայած դեֆիցիտը կարող է արտահայտվել նաև ընդամենը  մեկ տարվա ընթացքում, եթե սկզբնական պաշարը ինքնին քիչ է:

Սուր դեֆիցիտը կարող է անդառնալի հետևանքներ թողնել ուղեղի ու նյարդային համակարգի վրա և դեմենսիայի պատճառ դառնալ: B12-ի ցածր մակարդակը կարող է կապված լինել նաև Պարկինսոնի հիվանդության զարգացմամբ:

Վիտամին B12-ի դեֆիցիտը և երեխաները

Այս վիտամինի դեֆիցիտը երեխաների և դեռահասների համար նույնիսկ ավելի ակտուալ է: Հղիության ընթացքում պտուղը լյարդում կուտակում է վիտամինի որոշակի քանակ, և այդ պաշարը կարող է բավականացնել ծննդից հետո մի քանի ամիս: Սակայն եթե մայրը ուղղակի կամ անուղղակի կերպով երեխային ենթարկում է վիտամին B 12-ից զատ սննդային դիետայի, ապա երեխան բավական արագ իր վրա կրելու է դրա դեֆիցիտի ազդեցության հետևանքները:

Գործնականում B12-ի դեֆիցիտ ունեցող մայրերից կերակրվող երեխաները կարող են տառապել կենտրոնական նյարդային համակարգի լրջագույն ու անդառնալի պաթոլոգիաներով:

B12-ի դեֆիցիտի մասին տվյալների մեծամասնությունը ստացված է  բուսակեր կերակրող մայրերի շրջանում կատարված ուսումնասիրություններից: Դա կապված է այն բանի հետ, որ հենց սննդակարգում B12-ի պակասը հանդիսանում է դեֆիցիտի ամենից տարածված պատճառ, իսկ դրա դեֆիցիտից տառապող երեխաները հիմնականում բուսակեր մայրերինն են:

Երեխաների մոտ դեֆիցիտի տիպիկ դեպքերը ներառում են.

-ուղեղի զարգացման խախտում

-ընդհանուր աճի և զարգացման խախտում,

-պասիվություն,

-ջղաձգումներ,

-դյուրագրգիռություն

-սակավարյունություն:

Կարևոր է, որ բուժումը սկսվի ժամանակին: Սովորաբար երեխային ներարկում են վիտամինի բավական մեծ դոզաներ անմիջապես մկանի մեջ 4 օրվա ընթացքում, երբեմն նաև խմեցնում են լրացուցիչ չափաբաժին: Բարեբախտաբար, եթե բուժումը նշանակվում է վաղ, ապաքինումը բավական արագ է տեղի ունենում, և ախտանիշերը կարող են զգալի թուլանալ մի քանի օրվա ընթացքում:

Ամեն դեպքում, բացահայտված և հիմնավորված է այն, որ առանց բուժման՝ զարգացման լուրջ և մշտական խախտման ռիսկը բավական մեծ է:

Please follow and like us: